e-Fatura กับ e-Arşiv ต่างกันอย่างไร: ใบกำกับภาษีตุรกี

ความต่างในประโยคเดียว

ตามกฎของตุรกี หากผู้ซื้อลงทะเบียนในระบบ e-Fatura (ใบกำกับภาษีอิเล็กทรอนิกส์ระหว่างผู้ใช้ที่ลงทะเบียนของตุรกี) ด้วย จะออก e-Fatura หากไม่ได้ลงทะเบียน จะออก e-Arşiv Fatura (ใบกำกับภาษีแบบอาร์ไคฟ์อิเล็กทรอนิกส์สำหรับผู้ซื้อที่ไม่ได้ลงทะเบียน) ความมีผลทางภาษีของเอกสารเหมือนกันทั้งสองแบบ สิ่งที่ต่างกันมีเพียงวิธีที่ใบกำกับภาษีไปถึงผู้ซื้อ

e-Fatura: จากระบบสู่ระบบ

หากทั้งสองฝ่ายเป็นผู้ใช้ที่ลงทะเบียน ใบกำกับภาษีจะส่งผ่านโครงสร้างพื้นฐานของ GİB (กรมสรรพากรตุรกี) ไปยังระบบของผู้ซื้อโดยตรง ผู้ซื้อสามารถยอมรับหรือปฏิเสธเอกสารได้ และคำตอบนี้ก็ส่งกลับทางอิเล็กทรอนิกส์เช่นกัน ไม่ต้องใช้สำเนากระดาษ และบันทึกการส่งมอบจะเก็บไว้ในระบบ

e-Arşiv: สำหรับผู้รับที่ไม่ได้ลงทะเบียน

หากผู้ซื้อไม่ใช่ผู้ใช้ e-Fatura — ผู้บริโภคขั้นสุดท้ายและธุรกิจที่อยู่นอกขอบเขต — เอกสารจะออกเป็น e-Arşiv Fatura ใบกำกับภาษีถูกสร้างและจัดเก็บทางอิเล็กทรอนิกส์ และส่งถึงผู้ซื้อทางอีเมลหรือสำเนากระดาษ สำหรับผู้ออก กระบวนการยังคงเป็นอิเล็กทรอนิกส์ทั้งหมด ส่วนการรายงานต่อ GİB ทำแยกต่างหาก

ใครเป็นผู้กำหนดประเภทที่ถูกต้อง?

การตัดสินใจด้วยมือมีโอกาสผิดพลาด เพราะลูกค้าที่วันนี้อยู่นอกขอบเขตอาจกลายเป็นผู้ใช้ e-Fatura ในวันพรุ่งนี้ วิธีที่ถูกต้องคือ ก่อนออกใบกำกับภาษี ให้ตรวจสอบ VKN/TCKN ของผู้ซื้อ (เลขประจำตัวผู้เสียภาษี / เลขประจำตัวประชาชนตุรกี) ในรายชื่อผู้เสียภาษีของ GİB แล้วเลือกประเภทเอกสารตามผลการตรวจสอบ ใน ELPO e-Belge คุณทำการตรวจสอบนี้ด้วยเครื่องมือ Mükellef Sorgu ในพอร์ทัล โดยกรอก VKN หรือ TCKN

หากออกผิดประเภทจะเกิดอะไรขึ้น?

หากออกใบกำกับภาษี e-Arşiv ให้ผู้ซื้อที่เป็นผู้ใช้ e-Fatura เอกสารจะไม่เข้าสู่ระบบของผู้ซื้อ และเกิดปัญหาการกระทบยอดในฝั่งบัญชี การแก้ไขต้องยกเลิกแล้วออกใหม่ ในกรณีกลับกัน ใบกำกับภาษีจะไม่พบที่อยู่ที่ GİB จะส่งไปได้ ทั้งสองกรณีทำให้เกิดภาระงานและเสียเวลา — นี่คือเหตุผลที่การตรวจสอบผู้ซื้อก่อนออกใบกำกับภาษีมีความสำคัญ

ขั้นตอนถัดไป

คุณสามารถตรวจสอบว่าอยู่ในขอบเขตหรือไม่ได้จากคู่มือภาระการเปลี่ยนผ่าน และดูหน้า ELPO e-Belge สำหรับเอกสารทั้งห้าประเภท